logom.png

A        B        C        D        E        F        H        K        L        M        N        O        P        R        S        T        U        V        Y        Z

 28 Haziran 1900 - 15 Mayıs 1980. Ardanuç’un Basa (şimdiki adı Yolüstü) köyünde doğdu. Asıl adı Adem Şentürk’tür. Dedesi, Osmanlı döneminde Suriye’nin Kamışlı kasabasından Ardanuç’a göçtü. 10 yaşlarında, Merzifon’a yerleşmiş olan büyük kardeşleri ve amcalarının yanında yatılı okula gitti.

 

Aşık Efkari, aşıklık geleneğine küçük yaşlarda ilgi duymaya başladı. 1922 yılında askerden döndükten sonra bade içerek aşık oldu. Bu olayı izleyen günlerde komşu köylerden Abdullah Hoca olarak da bilinen Aşık Dur Abdal aracılığıyla kendini geliştirdi ve geleneğe ilişkin bilgisini pekiştirdi.

 

1966 yılında Konya Aşıklar Bayramında birincilik ve katıldığı çeşitli yarışma ve şenliklerde çeşitli ödüller alan Aşık Efkari, sonraki yıllarda aynı şenlikte seçiciler kurulunda görev üstlendi.

 

11 değişik halk hikayesi Efkari tarafından Ardanuç Rivayeti olarak anlatılıp belgelendi. Bunlar Avcı Ahmet’in Oğlu Mehmet Bey, Susamoğlu Şah Yusuf, Köroğlu-Çoruh Kolu, Ferhat ile Şirin-Ardanuç Rivayeti, Babür Şah, Türk Mehmetoğlu ve Papaz Kızı, Kaftan Beyin oğlu Şahin Bey, Ali Koçal ve Mihriban Hanım, Adalı Hasan ile Giritli Mustafa ve Serdaroğlu Selim Han adlı hikayelerdir.

 

Aşık Efkari Bursa’da öldü ve orada toprağa verildi.

 

Ayrıca Cuğolu aşıkların beşincisi olarak bilinen ve 1915 yılında Bayburt’ta ölen Nebi Efkari ve Çankırı’da yaşadığı bilinen Efkari adlı bir aşık daha bulunmaktadır.

 

Aşık Efkari’nin şiirleri ve düşünceleri »Efkari Divani«, »Çoruh Yaylaları«, »Efkari Tefsirleri«, »Destanlar«, »Folklor Derlemesi«, »Efkari Seyahatnamesi«, »Ardanuçlu Efkari’nin Öğrencilere Seslenişi« adlı kitaplarda; karşılaşmaları ise »Aşık Efkari-Huzuri«, »Sefili-Efkari«, »Ate Sultan ve Efkari« adlı kitaplarda toplandı.

 

Ağlatırsın

 

Güzel etme bu dertlere

Salma beni ağlatırsın

Benden uzak olan yere

Kalma beni ağlatırsın

 

Eski hallerin sayıp da

Canan canıma kıyıp da

Aşığım yandı deyip de

Gülme beni ağlatırsın

 

El uzattım badesine

Dayanılmaz edasına

Sen de aşkın sevdasına

Solma beni ağlatırsın

 

Yanıyor aşığın Efkar

Alınmıyor senden şikar

Sevdiğim bana intizar

Kılma beni ağlatırsın

 

Gelmedi

 

Güzeller toplandı geldi bahçeye

Benim sevdiceğim yine gelmedi

İsmini değişmem yüz bir akçeye

Ateş aldı tatlı cana gelmedi

 

Erenler bezminde bir cam doldurdu

Beni aşkın deryasına saldırdı

Ne ağlattı ne gönlümü güldürdü

Beni koydu yana yana gelmedi

 

Aşık Efkari’yem tanırım yari

Güzeller içinde yoktur ayarı

Benim için hayatımdır değeri

Bade verdi kana kana gelmedi

Don't have an account yet? Register Now!

Sign in to your account