logom.png

A        B        C        D        E        F        H        K        L        M        N        O        P        R        S        T        U        V        Y        Z

    Derviş Alim derki koyman hayını

    Herkes beğenmiştir kendi huyunu

    Dibi delik kaba hakkın suyunu

    Taşıyıp yorulma dolduramazsın

 

  

   19. Yüzyıl Bektaşi ozanlarındandır. İki şiirinde 1856-1860 tarihlerini veriyor. Şiirlerinden Orta Anadolulu, daha çok Sivas köylüsü olduğu seziliyor. Oldukça güçlü bir sanatçıdır. Yeniçeriliğin kaldırılışından sonra Anadolu ve Rumeli'deki tekkelerin kapatılmasından duyduğu üzüntü üzerine yazdığı nefesten, yeniden kuruluş ve kurtuluş için Şah'ın yollarını gözlediği anlaşılıyor. Bir şiirinden Hacı Bektaş Veli evlatlarından, çağdaşı Feyzullah Çelebiyi mürşit tanıdığı anlaşılıyor. Onu çok sevdiği belli.

 

   Gerçek kimliği, doğum-ölüm tarihleri bilinmeyen Derviş Ali'nin, on dokuzuncu yüzyılın son yarısına değin yaşamış bir Alevi ozanı olduğu biliniyor. Ancak, yine de yaşamı hakkında ayrıntılı ve toplu bir şey bilinmemektedir. 1897'de yazmış olduğu iki şiirinden zamanını çıkarabiliyoruz.

 

   Son dönemlerde düzenlenmiş yazma dergilerde, bir çok şiirine rastlanıyor. Sosyal ve kişisel eleştirilerle dolu, öğütsel kurallar içeren koşma tarzında yazdığı şiirler yanında, din dışı doğa güzelliklerini yansıtan şiirleri de vardır.

 

   Coşkulu sade bir söyleyişi var. İnançlarını ve sevgisini basite düşmeden yalın bir dille söylemiştir. Çağına göre daha duru bir dil kullanır. Şiirleri kitap halinde yayınlanmamıştır.

 

 

 

Eserlerinden bazıları:

 

 

1

Yeri göğü arşı kürsü yaradan 

Men Ali'den başka Tanrı görmedim 

Yaradub kulunun kısmetin veren 

Men Ali'den başka Tanrı görmedim

 

Bin bir ismi vardır bir ismi Allah 

Eğer inanmazsan hem vallah billah 

Ademi görmüşüm elhamdülillah 

Men Ali'den başka Tanrı görmedim

 

Cennet-i alanın altundur taşı

Her ne görür isen hikmettir işi 

Yüz yiğirmi dört bin nebiler başı 

Men Ali'den başka Tanrı görmedim

 

Ali gibi er gelmedi cihane

Ana da buldular dürlü bahane

Yedi kez uğradım ulu divane 

Men Ali'den başka Tanrı görmedim

 

Derviş Ali'm bu ikrara beli dir 

Dilim söyler ama kendim delidir 

Allah bir Muhammed Tanrı Ali'dir 

Men Ali'den başka Tann görmedim

 

 

 

2

Ta ezelden meyil verdik bu sırra 

Mayası Hak'dandır boyandık nura 

Arşdan yüz dört kitab inince yere 

Kur'an Muhammed'e inen Ali'dir

 

Ali'm Zülfikar'ı ele alınca

Şeriatı tarikatta bulunca 

Kudüs-Şerif cami'ine girince 

Temcid ezanı okuyan Ali'dir

 

Şems ü Kamer zuhur etti cihane 

Sofu yoktur tuttuğu iş bahane

Yarın varılınca ulu divane 

Divanda suçunu soran Ali'dir

 

Kim getürdü muvafıkı cemine 

La'net olsun ol Yezid'in şanına 

Taliblik etmedi kerem Kanına 

Yezid'i dergahdan süren Ali'dir

 

Dergaha akıyor pınarın başı 

Alnında yıldızı tuğradır başı 

İmam Hasan on iki imamlar başı 

Güneş Hüseyn dersin veren Ali'dir

 

İmam Zeynal kalbimizde salavat

Şah imam Bakır'dan bulduk mahabbet 

Ca'fer'i görünce artıyor firkat

Serimi sevdaya salan Ali'dir

 

Kazım-ı Musa Rıza'ya varalım

Taki Naki Askeri'yi görelim

On iki imamlara yüzler sürelim 

İmamları candan seven Ali'dir

 

Hasan Askeri'nin açıldı bahtı 

Doksan bin erle kıla hucceti 

Menşurun sahibi Muhammed 

Mehdi Kıyamda yarasın saran Ali'dir

 

İsa peygamberim Şam'a girince

Yer ve gök titredi Ali gelince

Ali'm Zülfikar'ı ele alınca

Yezid'i bölük bölük eden Ali'dir

 

Gel hey Derviş Ali'm Hızır üstadım 

Muhammed Ali'den vardır küşadım 

Yedi derya gibi artar feryadım

İçüp serçeşmeden kanan Ali'dir

 

3

Erenler, Veliler, Kırklar, Yediler 

On iki imamlar kurbanıyız biz 

Okundu tekbiri, durduk kıbleye 

On iki imamlar kurbanıyız biz

 

Şahım sen kimseye bulma bahane 

Bir zaman söylensin iki cihane 

Rıza lokmasını ulu divane

On iki imamlar kurbanıyız biz

 

Anamız Meryem'dir, atamız 

Cibril Nefesten zahirdir hükmüne kail 

Bizi şaha kurban etti Azrail

On iki imamlar kurbanıyız biz

 

Yedi kerre yünceğizim kırptılar

İbrahim'in sürüsüne kattılar

Etimi de pare pare ettiler

On iki imamlar kurbanıyız biz

 

Kurbanlık koç ile bile yıkandım 

Feriştehler çaldı, ben de sayıldım 

Kırklar makamında ben de doyuldum 

On iki imamlar kurbanıyız biz

 

Derviş Ali' im, kanın na-haka dökme 

El ne derse desin, sen ana bakma 

Şah yürümedikçe postundan çıkma 

On iki imamlar kurbanıyız biz

 

 

Mahlası Derviş Ali'ye ait türküler :

 

Ala Gözlü Nazlı Pirim

 

Ala Gözlü Nazlı Pirim

Gönül Senin Pervendedir

Ben Severim Sen Kaçarsın

İman Senin Nerendedir

 

Sultanım Ali Lokmanım Ali

Rehberim Ali Yetiş Ya Ali

 

Derviş Alim Der Övdüğüm

Aşkın Hayalin Kurduğum

Suç Benim Değil Sevdiğim

Sana Meyil Verendedir

 

 

Gönül Gel Seninle

 

Gönül Gel Seninle Muhabbet Edelim, 

Araya Kimseyi Alma Sevgilim.  

Ya Benim Kimim Var Kime Yalvarayım, 

Kaldır Kalbindeki Karayı Gönül.

 

Solmazsa Dünyada Güzeller Solmaz,

Bu Dünya Fanidir Kimseye Kalmaz.

Yalan Dolan İle Sofuluk Olmaz,

Mümin Olan Bekler Sırayı Gönül. 

 

Derviş Ali’m Öğüt Verir Özüne,

Gönül Lütfeyledi Geldi Sözüne.

Azrail Konarsa Göğsün Düzüne,

O Zaman Görürsün Karayı Gönül.

 

 

Nefes Harceyleme 

 

Nefes harceyleme salma araya

Bir özün bilmeze bildiremezsin

Müşteri olmadan gelip geçene

Gel al demeyinen aldıramazsın

 

Ne güzel kapıdır görünen kapı

Ordan gelir geçer kulların hepi

Yüzbin emek çeksen yapılmaz yapı

Kumdan duvar örme kaldıramazsın

 

Derviş Alim derki koyman hayını

Herkes beğenmiştir kendi huyunu

Dibi delik kaba hakkın suyunu

Taşıyıp yorulma dolduramazsın

Don't have an account yet? Register Now!

Sign in to your account